|
|
8月25日
  

  
??GÜZEL SÖZLER?? -DÜNDE, BUGÜNDE, YARINDA? YÜREĞİN KADAR YANINDAYIM, KENDİNİ YALNIZ HİSSETTİĞİNDE ELİNİ KALBİNE KOY BEN HEP ORADAYIM... -SEN BENİM HAYATIMDA OLDUĞUN SÜRECE, NE SEN KİMSEYE RAKİP NE DE KİMSE SANA RAKİPTIR? ÇÜNKÜ SEN BENİM İÇİN DAİMA TEKSİN!!! GÜL BAHÇESİNDE GEÇSEDE ÖMRÜM, SENİN ÜSTÜNE GÜL KOKLAMAM GÜLÜM!SENİ KOKLAMAK OLSADA ÖLÜM,İNAN UĞRUNDA ÖLMEYE DEĞERSİN
!! GÜLÜM !!
MEHTAP SULARDA GÜNEŞTEN İZ BIRAKIRKEN,GÖKTE YILDIZLAR PARLIYORDU.YALNIZ KALDIĞIM GÜNLER VE, GECELER KALBİM HER YERDE
SENİ ARIYOR....
'''SEVGİ SÖZCÜKLERİ'''
!!Seni Seviyorum!!
umit gundogdu
hayallerinde AŞK'i yasayan
ve onu yasatmaya
yemin etmis olan kisi...........
Anlatamadım
İçimde sönmeyen bir ateştin Ne diller döktüm de yaranamadım Seneler boyunca hep hasretimdin Yalvardım, yakardım, ANLATAMADIM
Umutsuz aşkınla geçti, hayatım Hep aldında benden, asla doymadın Bak senin yolunda, ağardı saçım Bağırdım, çağırdım, ANLATAMADIM.
Otuz beş yılımı, çaldın da benden Bir türlü gönlüne yaklaşamadım. Yalan sevdalarla kandırdın beni Ağladım, sızladım, ANLATAMADIM.
Cemalsim diyorki, aldın dersini Söylermisin, nasıl seveyim seni, Baktın ki hiç bir şey kalmadı geri Giderken arkana bile BAKMADIN.
Yeni Bir HayatZaman zaman sert esse de rüzgarlar Dövse de gönlümün kıyısını dalgalar Sırıl sıklam olsamda, hüzün yağmurların da Akmayacak tuzlu sular yanaklarımdan Kavrulmayacak çatlayan dudaklarım.
Geride kalacak (Artık) Kömür karası geceler Umut doğacaktır, her yeni günle beraber. Yaksada yüreğimi hasretle geçen günler Bir kere olsun, dönüp bakmadan arkama Sarılacağım dört bir elle, yeni bir hayata.
Sensizlik Ormanına Gel
Sensiz kaldım korkuyorum,sensizlik ormanın da Hayat yaşanmıyor sensiz, bir ışık ver bana Bir ümit ışığı yak, içimdaki karanlığa Bitsin korkularım, çare ol yalnızlığıma.
Özledim
Yıllar varki hasretim sana, Özledim O içten gel diyen sesini Bakışlarını, O hınzır ca gülüşlerini Özledim. Özledim tutuşunu ellerimi Özledim, Dizlerimde yatışını Rüzgarla dağılan saçlarını Özledim, Nemli,yarı açık aralanan Her dokunuşumda çıldırtan, Özledim dudaklarını. Özledim Nazlanmalarını, Küsmelerini,barışmalarını Özledim sevmemi,sevişmelerimizi Özledim Özledim............ Gel desem gelebilirmisin Unutabilirmisin kırgınlıkları Aşk adına,sevda adına, Bitirebilirmisin özlemlerimi. Sensizlik ormanın da sabah olmuyor, Üşüyorum, üşüyorum, sensizlikten donuyorum. Dudaklarım buz tutmuş, titriyor kalbim gibi, Nefes alamıyorum, sensiz yaşıyamıyorum.
Gel Umudum ol,
Gel sevdam ol,
Gel eşim ol, Gel ısıt ruhumu,
Gel hayat ver bana, Gel usulca gir koynuma, gecenin karanlığın da, Gel ışıkları yakmadan,
Gel çocuklar uyanmadan, Güneş gibi doğ ruhuma, çıkar beni aydınlığa. Gel sokul, sımsıkı sarıl bana Gel dola kollarını boynuma bırakmamacısına Bir sıcak nefes ver,,buz tutmuş dudağıma Gel hayat ver damarlarım da akan kana.......
Ölürüm yoluna
Düşüncelerimi dökebilsem satırlara, Bulut olurum,Yağmur olurum, Kuruyan topraklara, Duygularımı anlatabilsem sana, Irmak olurum,nehir olurum, Akar sevdam damarlarına. Bir sevda türküsü duyabilsem, Gül dudaklarından, Mecnun olurum inan, Ölürüm yoluna.......
Bir gün Delilik, yakın dostlarını kahve içmeye davet etmiş. Herkes gelmiş. kahveler içildikten sonra Delilik, dostlarına saklambaç oynamayı önermiş."Saklambaç mı? O da nedir?" diye sormuş Merak. "Saklambaç bir oyundur. Sizler saklanırken ben yüze kadar sayacağım ilk bulacağım kişi benden sonraki ebe olacak." Korku ve Tembellik dışındakiler Delilik'in önerisini derhal kabul etmişler. " 1...,2...,3..." diye yüksek sesle saymaya başlamış Delilik. Acelecilik, ilk bulduğu yere kendini atıvermiş. Utangaçlık, her zamanki alışkanlığıyla bir ağacın gölgesine ilişmiş. Neşe, bahçenin orta yerine doğru yönelmiş. Hüzün, saklanacak bir yer bulamadığından ağlamaya koyulmuş. Kıskançlık, Başarı'nın peşinden giderek yanıbaşındaki bir kayanın ardına sığınmış. Delilik saymayı sürdürmüş. Umutsuzluk, Delilik'in doksan dokuza geldigini duyduğunda iyiden iyiye umutsuzluğa kapılmış. "YÜÜZ" diye haykırmış Delilik... "Saklanmayan ebedir, aramaya başlıyorum." İlk söbelenen Merak olmuş. Birinci kurbanın kim olcağını o kadar merak ediyormuş ki, saklanmayı ihmal etmiş. Bahçe duvarına baktığında Delilik, Kararsızlık'ı fark etmiş... Ve hemen ardından Neşe'yi, Hüzün'ü ve utangaçlık'ı sobelemiş. Herkes yeniden bir araya geldiğinde Merak sormuş: "Aşk nerede? Hiç Aşk'ı göreniniz oldumu?" Delilik, Aşk'ı aramaya koyulmuş ama Ask'ı hiç bir yerde bulamamış. Çaresiz arayışını sürdüren Delilik, bir gül ağacı ile karşılaşmış. Eline geçirdiği bir çalıyla ağacn dallarını, yoklamış. Aniden tiz bir çığlıkla irkilmiş. Acıyla bağıran Aşk, diken batan gözünü tutuyormuş. Delilik ne yapacağını bilememiş. Özür dilemiş, yalvarmış yakarmış Aşk'ın kendisini affetmesi için. O kadar üzülmüş ki, bir daha hayat boyu yanından ayrılmayacağına söz vermiş. Acısı dinen Aşk, sonunda özürleri kabul etmiş. İşte o günden beri ASk'ın gözü kördür ve Delilik hep onun yanı başındadır.
|